Veiligheid

Een vraag die we vaak krijgen is “hoe zit het met de veiligheid op weg naar Santiago?”. Ons antwoord is dan meteen: het is niet onveiliger dan de rest van je leven, misschien zelfs veiliger. En veiligheid heb je voor een groot deel zelf in de hand. Natuurlijk moet je ook tijdens de Camino op van alles letten. Daarom zetten we een paar punten op een rij:

Diefstal

Van iemand die de Camino loopt of fietst valt over het algemeen niet zo erg veel te stelen. Maar op een aantal dingen moet je extra letten. Iedereen weet dat een fietser meestal de zaken van waarde in de stuurtas heeft zitten. Die tas moet je dus altijd bij je houden. Geld, pasjes, credencial, creditcards e.d. kun je gemakkelijk meenemen in een halstasje. Dat tasje kun je gemakkelijk onder de kleding dragen. Er zijn van die handige met vier ritsjes waarin je alles apart kunt bewaren. Dan is er natuurlijk de fiets. Als je in je eentje fietst kun je niet je fiets met alle tassen voor een supermarkt parkeren en daar een tijdje binnen blijven. Een klein buurtwinkeltje waar je ‘oogcontact’ met je fiets houdt is dan handiger.¬†En de fiets zelf moet je altijd ’s nachts binnen zetten, desnoods in je kamer. Alle apparaten die mensen tegenwoordig meenemen zijn overal diefstalgevoelig dus laat ze nergens even achter zoals bijvoorbeeld bij het opladen.

Mensen onderling

Je zult merken dat het leven op de Camino een stuk vredelievender is dan je dagelijkse leven. Er heerst veel respect en hulpvaardigheid. Bij thuiskomst zul je dat ook erg missen, vooral als je naar de gezichten kijkt van mensen die haastig op weg zijn naar hun werk. Onderweg zul je hooguit een keer een afkeurende blik herkennen van iemand die zichzelf een echtere pelgrim vindt dan jij. Dat komt voor als je je bagage laat vervoeren, iemand met je mee laat rijden in een camper of gewoon omdat je fietser bent. We kennen, op een enkele potloodventer na, geen verhalen waar het mis is gegaan.

Honden

Honden blaffen vaak maar doen meestal niets. Op het Spaanse deel van de Camino zijn honden wel gewend aan de langslopende of fietsende meute. In Frankrijk is dat natuurlijk minder. Meestal gaat een hond tekeer als hij denkt dat zijn territorium bedreigd wordt. Als je er eenmaal voorbij bent is hij ook weer rustig. Toch zijn er best veel mensen die een hondentrauma hebben. Mocht je daar last van hebben kan de Dazer uitkomst bieden. Dat is een apparaatje dat je aan je rugzak of stuur kan bevestigen en na een druk op de knop een geluidssignaal laat horen. Voor mensen is het geluid niet hoorbaar maar de hond is bij het horen van de toon ‘opgedazerd’.

Verkeer

In Nederland zijn we erg verwend met fietspaden, fietsstroken etc. Dat ligt in Frankrijk en Spanje iets anders. Wegen die we hier ‘provinciale weg’ e.d. noemen zijn in het buitenland vaak niet voorzien van een fietspad. De witte streep naast het bermgras is dan het fietspad. Gelukkig gaat de Santiago route zo min mogelijk over dit soort wegen maar er lekker zigzag langs. Daardoor maak je soms wat meer kilometers maar wel veiliger en veel mooier. Het is niet gek als je het onprettig vindt om op zo’n N-weg te rijden. Trek voor de zichtbaarheid in ieder geval een felgekleurd hesje aan dat bij de Action te koop is voor 1 Euro. En zet een helm op je kop! In Spanje is dat verplicht. Een klein spiegeltje kan je helpen een vrachtauto achter je te herkennen. Je kunt dan als je wilt nog even stil gaan staan. Er zijn mensen die met die N-wegen een stuk proberen af te snijden, bijvoorbeeld van Belorado naar Burgos. Dan maak je het probleem zelf en mis je prachtige stukken route. Als je in de Franse steden rijdt blijven auto’s in smalle straatjes (bijv. Compiegne) met respect achter je. Als ze je dan op een breed stuk inhalen moet je natuurlijk niet bij het volgende stoplicht als je langs ze gereden bent weer als eerste gaan rijden want dan is het respect over.

We zeggen er al iets over in de rubriek fietstechniek; in een afdaling moet je niet sneller gaan dan verantwoord is. Je moet de volledige controle houden over alles en bovendien gelden er verkeersregels.

Vermoeidheid

Net als bij het autorijden wordt je lopend of fietsend moe. Dat kan soms met omstandigheden te maken hebben. Leg de lat niet te hoog voor jezelf. Wie moe is gaat fouten maken en het voelt ook nog onprettig. Als je op tijd stopt heb je meer tijd om te genieten van de plaats waar je overnacht.